خبر یزد - خبر ورزشی /امید نورافکن یکی از بازیکنانی بود که در نیمه دوم بازی با فلسطین به میدان آمد.
دیگر گوش فلک از شنیدن صدای بلند این شعار کر شده که امیر قلعه نویی برای این فیفادی، جوانان را دعوت و به کسانی فرصت می‌دهد که تاکنون محک ملی نخوردند. قرار شد جوانگرایی از حالا شروع و سال بعد در جام ملت‌ها نتیجه بدهد و از لیست نفرات همیشگی فقط چهار نفر بالای ۳۰ سال دعوت شدند. قرار بود توان نفرات تازه محک بخورد، فقط هیچکس نفهمید چرا نورافکن به میدان رفت! آن هم تعویضی و در ۲۰ دقیقه آخر!
شما می‌خواهی جوانگرایی کنی، بازیکن بالای ۳۰ سال باید فیکس و کارآمد باشد تا جوانها را کنارش بچینی، زینت نیمکت که نمی خواهی! یکی مثل فرعباسی در سن بالا درخشیده و باید به حقش برسد، اوکی اما امید نورافکن با نزدیک به ۵۰ بازی ملی چه؟! چه کسی از توانایی‌های فنی امید خبر ندارد؟ بازیکنی متولد ۲۰ فروردین ۱۳۷۶ که در دهه اخیر پای ثابت اردوهای ملی بوده و اتفاقا ندیده گرفتنش برای جام جهانی و جام ملت‌ها تاثیر بسزایی در افت او داشت!
سوال اینجاست که بازیکنی با این همه سابقه ملی در سطوح پایه و تیم بزرگسالان، با یک دهه بازی در استقلال و سپاهان و ملوان، مگر ناشناخته است که باید او را در این فیفا دی محک بزنیم؟ چرا باید ۲۰ دقیقه آخر به او فرصت برسد؟ اگر امید مهاجم بود، می‌گفتیم قلعه نویی برای فرار از مساوی دست به دامن او شده! نکند امید به زمین رفت تا با تجربه‌اش، نگذارد تیم ملی از تیم ده نفره فلسطین گل بخورد؟