خبر یزد - یک کارشناس حوزه سلامت با تأکید بر ضرورت آمادگی نظام سلامت برای شرایط جنگ و ناپایداری گفت: حفظ توان جسمی و روانی کارکنان، تداوم خدمات مراقبت‌های اولیه و مدیریت پیامدهای مستقیم و غیرمستقیم جنگ، باید در صدر برنامه‌های آمادگی و تاب‌آوری نظام سلامت قرار گیرد.
به گزارش خبرگزاری صداوسیمامرکز یزد ، سیدرضا زکی‌پور، تاب‌آوری نیروی انسانی را یکی از ارکان اصلی تاب‌آوری ملی دانست و اظهار کرد: در بحران‌های طولانی‌مدت، حفظ سلامت جسمی و روانی کارکنان و توانایی آنان برای استمرار خدمت، به اندازه تأمین تجهیزات و زیرساخت‌های سلامت اهمیت دارد.
وی با اشاره به نقش شبکه مراقبت‌های اولیه در شرایط جنگی افزود: مراکز و پایگاه‌های سلامت، خانه‌های بهداشت، بهورزان و مراقبان سلامت، خط مقدم نظام سلامت در شرایط ناپایدار هستند و نقش مهمی در حفظ پیوستگی خدمات، شناسایی نیازهای جمعیت و جلوگیری از تشدید پیامدهای بحران بر عهده دارند.
این کارشناس حوزه سلامت تصریح کرد: جنگ تنها بیمارستان‌ها و مراکز درمانی را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد، بلکه کل زنجیره سلامت را درگیر می‌کند؛ ازاین‌رو اختلال در حمل‌ونقل، تأمین دارو و تجهیزات، آب و برق، ارتباطات و دسترسی مردم به خدمات می‌تواند پیامدهای ثانویه و بلندمدتی برای سلامت جامعه ایجاد کند.
زکی‌پور، نیروی انسانی توانمند، آماده و تاب‌آور را مهم‌ترین سرمایه نظام سلامت در شرایط بحران عنوان کرد و گفت: آموزش مستمر، برگزاری تمرین‌های آمادگی، حمایت‌های روانی و رفاهی و پیش‌بینی نیروهای جایگزین برای مسئولیت‌های کلیدی، باید پیش از وقوع بحران در دستور کار قرار گیرد.
وی همچنین تصمیم‌گیری سریع، انعطاف‌پذیر و مبتنی بر اطلاعات را از الزامات مدیریت نظام سلامت در شرایط ناپایدار برشمرد و افزود: مدیران سلامت باید بتوانند در شرایط محدودیت منابع و اطلاعات ناقص، اولویت‌های حیاتی را به‌درستی تشخیص داده و برای حفظ خدمات ضروری تصمیم‌گیری کنند.
زکی‌پور تأکید کرد: تداوم خدمت باید به یکی از شاخص‌های اصلی آمادگی نظام سلامت تبدیل شود و برنامه‌های آمادگی نباید صرفاً به لحظه وقوع حادثه محدود باشد، بلکه باید از پیش مشخص شود که خدمات ضروری در روزها و هفته‌های پس از بحران چگونه حفظ و استمرار خواهد یافت.
وی با اشاره به پیچیدگی مدیریت سلامت در جنگ شهری اظهار کرد: آسیب‌پذیری جمعیت شهری و وابستگی متقابل دستگاه‌های مختلف، ضرورت هماهنگی میان نظام سلامت، مدیریت بحران، شهرداری، نیروهای امدادی و دستگاه‌های خدمات‌رسان را دوچندان می‌کند.
این کارشناس حوزه سلامت در پایان بر ضرورت حرکت شبکه بهداشت از یک ساختار صرفاً ارائه‌دهنده خدمات به ساختاری تاب‌آور و بحران‌محور تأکید کرد و گفت: بازنگری در برنامه‌های آمادگی، آموزش کارکنان، تقویت مسیرهای ارتباطی و طراحی نظام ارجاع در شرایط اختلال، از مهم‌ترین الزامات این تحول است.