خبر یزد - فارس / مسابقات قهرمانی موی‌تای در قم که با حضور بیش از ۲ هزار و ۳۰۰ ورزشکار از استان‌های مختلف آغاز شده بود، در پی حواشی پیش‌آمده لغو شد؛ اتفاقی که علاوه بر طرح دغدغه‌هایی درباره رعایت قانون حجاب، پرسش‌هایی جدی درباره نحوه نظارت برگزارکنندگان و تصمیم مسئولان برای متوقف کردن این رویداد ورزشی ایجاد کرده است.
مسابقات قهرمانی کشور موی‌تای با عنوان «جام کریمه اهل‌بیت(س)» و گرامیداشت آقای شهید ایران، از ۱۳ مهرماه در مجموعه فرهنگی ورزشی خانه مهندس قم آغاز شد؛ رقابت‌هایی که قرار بود تا ۲۱ مهرماه ادامه داشته باشد و دو هزار و ۳۰۰ ورزشکار از استان‌های مختلف در رده‌های سنی مختلف در ۲ بخش بانوان و آقایان، به مصاف یکدیگر بروند.حدود هزار بانو و بیش از هزار و ۳۰۰ آقا در رویدادی که با مشارکت شهرداری، استانداری، اداره‌کل ورزش و جوانان و مجموعه فرهنگی ورزشی خانه مهندس برگزار می‌شد، به رقابت با یکدیگر می‌پرداختند.اما این رقابت‌ها در ادامه با حواشی مواجه شد و سرانجام خبر لغو آن منتشر شد؛ اتفاقی که اکنون فراتر از یک رویداد ورزشی، به موضوعی درباره مسئولیت‌پذیری برگزارکنندگان، نظارت دستگاه‌های متولی و چگونگی مدیریت تعارض میان برگزاری مسابقات و رعایت قانون تبدیل شده است.مطالبه مردم قم؛ چرا قانون اجرا نشد؟قم به‌واسطه جایگاه مذهبی و فرهنگی خود میزبان رویدادهای متعددی است و برگزاری مسابقات ملی در این شهر، طبیعتاً مستلزم توجه به مقررات و ملاحظات فرهنگی مرتبط با محل برگزاری است. پوشش نامناسب، عدم رعایت حجاب و هنجارشکنی برخی دختران موجب گلایه قمی‌ها شد و پاسخ به شهروندانی که رعایت ارزش‌ها و مقررات فرهنگی را در یک رویداد ملی در قم ضروری می‌دانند، مطالبه‌ای است که از سوی مسئولان برگزارکننده باید به آن توجه شود.پرسش اساسی این است که اگر مقررات پوشش و الزامات فرهنگی پیش از برگزاری مسابقات مشخص بوده، چرا سازوکار لازم برای اجرای آن‌ها از ابتدا پیش‌بینی نشده است؟
برگزاری یک رویداد با حضور هزاران ورزشکار، مربی، داور و همراه، نیازمند برنامه‌ریزی دقیق و هماهنگی میان مجموعه‌ای از دستگاه‌های اجرایی و ورزشی است. این برنامه‌ریزی صرفاً به آماده‌سازی سالن، تنظیم جدول مسابقات و تأمین تجهیزات محدود نمی‌شود؛ بلکه تعیین ضوابط حضور شرکت‌کنندگان، توجیه عوامل اجرایی و پیش‌بینی نحوه برخورد با تخلفات احتمالی را نیز دربرمی‌گیرد.ناظران برگزاری مسابقات کجا بودند؟وقتی رویدادی با حضور هزاران ورزشکار برنامه‌ریزی می‌شود، انتظار می‌رود پیش از آغاز آن، مسئولیت هر دستگاه به‌روشنی مشخص شده باشد؛ از صدور مجوز و نظارت بر اجرای مقررات گرفته تا مدیریت مسائل فرهنگی و رسیدگی به اعتراض‌های احتمالی.اگر برگزارکنندگان از الزامات فرهنگی و مقررات مربوط به پوشش اطلاع داشته‌اند، باید توضیح دهند چه تمهیداتی برای اجرای آن‌ها در نظر گرفته بودند و صرف انتشار خبر لغو مسابقات پاسخ خوبی برای توجیه نیست.
توقف مسابقات؛ راهکار نهایی یا نتیجه ضعف مدیریت؟
پس از انتشار خبر لغو مسابقات، جواد نصیری، رئیس انجمن موی‌تای ایران، با ابراز تأسف از اتفاقات پیش‌آمده، با اشاره به تلاش چندماهه ورزشکاران، مربیان و داوران، اعلام کرد که شرکت‌کنندگان نباید قربانی حواشی و اختلافات شوند و ابراز امیدواری کرد با تدبیر و همکاری مسئولان ذی‌ربط، زمینه برگزاری مسابقات در شرایط مناسب فراهم شود.فارغ از اختلاف‌نظرهای احتمالی درباره جزئیات ماجرا، یک پرسش مهم پیش می‌آید: آیا پیش از اتخاذ تصمیم به لغو مسابقات، همه راهکارهای ممکن برای مدیریت حواشی و اصلاح شرایط بررسی شده بود؟طبیعی است که هیچ رویداد ورزشی نمی‌تواند خارج از چارچوب قوانین و مقررات کشور برگزار شود و در صورت احراز تخلف، مسئولان موظف به رسیدگی هستند؛ اما میان رسیدگی به تخلف و توقف کامل یک رویداد، تفاوت وجود دارد.اگر مشکل به بخشی از مسابقات یا نحوه اجرای مقررات مربوط بوده، باید روشن شود آیا امکان اصلاح شرایط، تذکر به عوامل مسئول، توقف محدود بخش مربوط یا ازسرگیری رقابت‌ها پس از رفع ایراد وجود داشته است یا خیر.ورزشکاران؛ قربانی ناهماهنگی‌هالغو مسابقات تنها یک تصمیم اداری نیست؛ این تصمیم بر برنامه‌ریزی ورزشکارانی تأثیر می‌گذارد که برای حضور در رقابت‌های کشوری تمرین کرده‌اند، هزینه رفت‌وآمد و اقامت پرداخته‌اند و با امید کسب عنوان قهرمانی به قم آمده‌اند.