خبر یزد - فارس /چوگان ایران در انتخابی قهرمانی جهان ناکام ماند تا بار دیگر فاصله این رشته با جایگاه تاریخیاش نمایان شود.
چوگان یکی از ورزشهایی است که نام و هویت آن با تاریخ ایران گره خورده و طبیعتاً انتظار میرود کشوری با چنین پیشینهای در عرصه بینالمللی این رشته جایگاه قابل توجهی داشته باشد، اما نتایج اخیر تیم ملی نشان میدهد چوگان ایران هنوز فاصله زیادی با جایگاهی دارد که از آن انتظار میرود.
تیم ملی چوگان ایران در رقابتهای انتخابی قهرمانی جهان نتوانست سهمیه حضور در این مسابقات را به دست بیاورد و در نهایت با قرار گرفتن در جایگاه سوم، به مدال برنز بسنده کرد. نتیجهای که با توجه به تعداد تیمهای حاضر در مسابقات و هدف اصلی ایران برای صعود به رقابتهای جهانی، نمیتواند دستاورد بزرگی محسوب شود. سوم شدن بین چهار تیم، هرچند یک مدال به کارنامه چوگان ایران اضافه میکند، اما نمیتواند ناکامی در رسیدن به سهمیه را تحتالشعاع قرار دهد.
البته فدراسیون چوگان پس از پایان رقابتها دلایلی را درباره شرایط تیم ملی و اتفاقات مسابقات مطرح کرده است. یکی از مهمترین موضوعات، اعتراض رسمی ایران و هند به نحوه استفاده تیم پاکستان از اسبها بود. طبق اعلام فدراسیون ایران، پاکستان برخلاف ضوابط از اسبهای درجه یک بیش از حد مجاز استفاده کرده و به همین دلیل درخواست رسیدگی به این موضوع به فدراسیون بینالمللی چوگان و کمیته برگزارکننده ارائه شده است. فدراسیون همچنین از مشکلات داوری و مصدومیت چهار اسب ایرانی در جریان مسابقات خبر داده است.
این مسائل بهویژه موضوع رعایت قوانین مربوط به استفاده از اسبها و حفظ سلامت آنها، از اهمیت زیادی برخوردار است و در صورت وقوع تخلف، پیگیری آن از سوی فدراسیون ایران کاملاً ضروری خواهد بود. اعتراض رسمی ایران و هند نیز نشان میدهد این موضوع صرفاً یک گلایه داخلی نبوده و باید منتظر پاسخ نهادهای مسئول درباره آن ماند. از سوی دیگر، مصدومیت چهار اسب ایرانی میتواند شرایط تیم را تحت تأثیر قرار داده باشد و نباید از کنار این مسئله به سادگی عبور کرد.
فدراسیون همچنین بر جوان بودن ترکیب تیم ملی و محدودیتهایی که در مسیر آمادهسازی وجود داشته تأکید کرده است. حضور بازیکنان جوان میتواند بخشی از برنامه آینده چوگان ایران باشد و تجربه چنین رقابتهایی برای آنها اهمیت داشته باشد، اما در این میان باید مشخص شود که هدف از اعزام این ترکیب چه بوده و آیا برنامهریزی لازم برای رسیدن به سهمیه جهانی نیز در نظر گرفته شده بود یا خیر.
نمیتوان منکر تأثیر حواشی و اتفاقات پیشبینینشده در جریان مسابقات شد، اما نتیجه نهایی نیز بخشی از واقعیت عملکرد یک تیم است. چوگان ایران با توجه به پیشینه تاریخی این رشته، انتظار بیشتری از حضور در رقابتهای بینالمللی دارد و صرف کسب مدال برنز نمیتواند پاسخگوی این انتظار باشد. حتی اگر اعتراضهای مطرحشده از سوی فدراسیون به نتیجه برسد، باز هم لازم است عملکرد تیم ملی و روند آمادهسازی آن بهطور دقیق بررسی شود.همچنین در این بین عملکرد فدراسیون در زمینه اطلاعرسانی نتایج نیز عجیب بود. تیم رسانهای فدراسیون در اقدامی عجیب نتیجه مهمترین دیدار تیم ملی را در رسانه رسمی خود حذف کرد. دیداری که در آن ایران مقابل هند با نتیجه 9 بر 7 شکست خورد.
چوگان ایران برای بازگشت به جایگاه شایسته خود به برنامهریزی بلندمدت، تقویت زیرساختها و حضور قدرتمندتر در رقابتهای بینالمللی نیاز دارد. فدراسیون نیز باید علاوه بر پیگیری اتفاقات این مسابقات، درباره دلایل نرسیدن به هدف اصلی یعنی کسب سهمیه جهانی پاسخگو باشد. مدال برنز ارزش خود را دارد، اما سوم شدن بین چهار تیم را نمیتوان موفقیتی بزرگ دانست و نباید اجازه داد حاشیههای مسابقات، ضرورت بررسی این ناکامی را به حاشیه ببرند.